Op 8 maart 2009 behaalde Ducato haar GHP2 ! Een mooie wedstrijd gespeeld, de punten zijn niet spectaculair maar we stonden er toch.

Speuren: de dag begon miezerig nat en winderig. Toen ik vanmorgen vroeg opstond en Cato buiten wou laten voor een plasje had ze daar helemaal geen zin in want het was nat. O nee, dacht ik bij mezelf, het wordt leuk vandaag. Toen ze moest aantreden voor het speuren blies er een harde wind. Maar ik zoek geen excuses, ik weet wat ze waard is. Toch heeft ze het moeilijk gehad doordat ze constant een iets verder gelegen bosje in het oog had. Op het eerste been keerde ze tot 2 maal toe naar mij terug, hield haar neus hoog in de lucht en hield enkele keren op met speuren. Ik dacht al, dit wordt hier noppes. Gelukkig wijst ze haar eerste voorwerp goed aan. Een rustpunt op het moeilijke gras. Ze zet goed aan en neemt een goede hoek. Bij het tweede been schiet ze plots in actie. Diepe neus en stevig tempo tot aan haar tweede hoek wat me het gevoel gaf van oké, we zijn het moeilijkste gepasseerd. Maar het derde been was helaas een herhaling van het eerste. Tweede voorwerp toch goed aangewezen. Een beetje een slecht begin maar goed, oké, ik weet dat ze dit perfect kan. Ze speurt op iedere ondergrond en heeft me nog nooit in de kou laten staan. Maar een minder goede dag kan natuurlijk wel hé. Het ergste vond ik dat de GHP3 honden, op een andere plaats en tien minuten later, totaal geen last hadden van de wind en dat de zon erdoor was gekomen.

Gehoorzaamheid: een vrolijke hond die alles opgewekt doet maar met vele kleine schoonheidsfoutjes. Foutjes, zoals niet mooi recht voor komen zitten, beetje schuin lopen, die we er eigenlijk een beetje express in gehouden hebben om dat vrolijke beeld te behouden. Maar die knabbelen wel aan de punten natuurlijk. Enige grote probleem wederom was de apport over de vaste haag. Zelfde beeld als vorige wedstrijd! Rond de meter lopen, apport halen en opnieuw naast de meter naar mij toe. Dat zijn 15 punten foetsie hé. Laatste training was ik nochtans gestopt met een goede oefening. Maar als het wedstrijd is doet ze dan dit! De andere ‘apports’ waren goed, ‘vooruitsturen en af’ heel goed zelfs, alleen nog bij de ‘zit uit beweging’ heeft ze van positie veranderd, eerst gaan zitten, dan gaan liggen om dan terug te gaan zitten toen ik mij omdraaide.

Pakwerk: ons meest gevreesde onderdeel van de namiddag! Bon, revieren gaat goed, 4 kotjes en goed aanblaffen aan de pakwerker. Vluchtverhindering goed opgelost, mag wat feller inbijten maar de beet is wel goed en vol. Drijven, stokslagen, lossen, allemaal goed maar dan altijd maar inpitsen in die mouw hé. Maar goed, dit is ook zoiets dat we er maar een beetje inlaten om haar toch goed mee te krijgen. Opvallend is wel hoe goed ze de aanval van de pakwerker tijdens het rugtransport verijdelt. Daar komt ze dan wel hevig in als je het vergelijkt met haar andere beten. Het zijtransport is ook netjes maar weer inpitsen als we bij de keurmeester staan! Haar dan goed meekrijgen, van de pakwerker weg, voor het stellen liep dan ook niet zo vlotjes. Het stellen zag er goed uit maar ook hier de opmerking dat ze heviger moet inkomen. Globaal gezien was ik heel tevreden, ze heeft alles gedaan.

Klik hier voor alle foto’s van de wedstrijd...